• Theo Beumer/EdeStad
  • Theo Beumer/EdeStad

Korrie Vlig zou in een zwart gat vallen 

EDE ,,Of een leven zonder Polar Bears denkbaar is? Het zal ooit gebeuren. Wel zal ik in een enorm zwart gat vallen'', denkt Korrie Vlig. De 66-jarige Edese is ongeveer een kwart eeuw vrijwilliger bij Polar Bears.''

 

Wim van Kessel 

 

,,Ik ben rond 1990 voor het waterpolo naar Ede verhuisd'', steekt Vlig van wal. ,,Ik ben een geboren Friezin. Na mijn trouwen in Lelystad gaan wonen. Mijn kinderen Alex en Nynke kozen voor waterpolo bij de Houtrib in Lelystad. Ikzelf kom uit een voetbalfamilie en had niets met waterpolo. Nooit ook gespeeld. Toen Alex voor kringtraining werd uitgenodigd, kwamen we in contact met Michiel de Jong van Polar Bears. Zo is het balletje gaan rollen.''

 

,,Niet alleen Alex, maar ook Nynke werd door Gert Jan van Guilik van Polar Bears gevraagd. Om constant voor twee kinderen heen en weer te rijden naar Ede, zagen we niet zitten. Ook omdat mijn man Jaap voor zijn werk het hele land door zat, besloten wij naar Ede te verhuizen. En omdat ik altijd bij Alex en Nynke ging kijken, kwam ik in contact met Polar Bears.''

 

SECRETARIAAT ,,Jaap en ik werden gevraagd om het secretariaat te gaan doen. Omdat hij vaak met zijn werk zat, kwam het toch veel op mij neer. Zo ben ik er ingerold'', lacht Korrie, die voor haar pensioen achter de schermen bij de bibliotheek werkte. ,,Dat secretariaat doe ik nog steeds. Het betekent dus het plannen van de wedstrijden. Daar horen ook internationale wedstrijden van Polar Bears en het Nederlands team bij.''

 

,,Verder ben ik W Official. Ik zit bij de wedstrijden achter de jurytafel. Ben daar ook de coördinator van. Ook geef ik op dinsdagavond les bij de fit en fun club van de zeventig plussers. Samen met Maria van Beek doe ik ook de coördinatie van de bardiensten. Af en toe sta ik zelf achter de bar en zit ook nog in de activiteitencommissie.''

 

,,Waarom ik dit allemaal doe? Ik vind het leuk. Ik ga nooit met tegenzin en het is altijd gezellig. In het verleden heeft de club veel voor Alex en Nynke gedaan. Op deze manier kan ik ook wat terugdoen. Het is geen probleem om op een zaterdag regelmatig van 13.00 uur tot 22.30 uur in De Peppel te zijn. Daarnaast de training op de dinsdagavond en nog een paar uurtjes de mail bijwerken''. Aldus Vlig, die in het bezit is van de zilveren speld van Polar Bears.

 

TIJDJE ,,Wat mij betreft blijf ik dit nog een tijdje doen. Tenzij de techniek te snel voor mij wordt. Of dat het bestuur van Polar Bears kiest voor een vernieuwing. Natuurlijk zou ik dat jammer vinden, maar het wel accepteren.''

 

,,Hoe dan ook, ik zal altijd aan de club Polar Bears verbonden blijven. Ik heb een groen wit hart. Het is ook een echte familieclub. Leuk is ook dat je nu een tweede generatie ziet. Waar in het verleden bijvoorbeeld een Sander ter Broek en Hans Nieuwenburg hier speelden, zijn dat nu hun kinderen. Ik heb ze helemaal zien opgroeien. Nee, ik heb er nooit spijt van gehad voor het waterpolo naar Ede te zijn verhuisd. Juist daardoor is Polar Bears een deel van mijn leven geworden'', besluit Korrie Vlig.

In de serie Clubgezichten portretteren we de gouden vrijwilligers uit de sport. Elke vereniging heeft er wel een paar. Iedereen kent hem of haar wel, het gezicht van jouw club. Tips? Mail de redactie: ede.stad@bdu.nl ovv Clubgezichten

Label:

Clubgezichten