• Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg
  • Mathilde van Ravensberg

Iedereen in boerenkloffie op Oud-Lunterse Dag

LUNTEREN  Het geluid van klossende klompen, ratelende wagenwielen. Een straatbeeld waar boerenkiel en rode zakdoek overheersen. Zaterdag, op een heerlijke zonovergoten dag, was het weer even begin 1900 in Lunteren; de Oud-Lunterse Dag.

Mathilde van Ravensberg

Heel Lunteren doet mee met dit dorpsfeest. En dat is precies wat het feest zo leuk maakt; het is echt van de gemeenschap zelf. Van de allerkleinste, bij voorkeur voortgeduwd in een nostalgische kinderwagen, tot het alleroudste, iedereen lijkt zijn dagelijkse kleding te hebben ingeruild voor een boerenkloffie. Natuurlijk, de traditionele boerenkleding is gewoon het hele jaar te koop in Lunteren. ,,Je weet wel in het winkeltjes naast de oude smederij, bij de Lunterse molen", antwoorden de Lunteranen op de vraag waar ze hun boerenkleding vandaan hebben.

NIET VERPLICHT Gerda Herikhuisen, van Museum Oud-Lunteren, legt uit dat iedereen die het leuk vindt, een kiel heeft. ,,Het is geen verplichte kleding als je in Lunteren komt wonen", lacht ze. ,,Maar veel mensen vinden het leuk om er flink wat werk aan te besteden." Naast de veel voorkomende kiel met klompen vallen er zaterdag ook andere mensen op die in een chique kostuum lopen. ,,Ze hebben nog een trouwpak van opa hangen, of laten een tenue helemaal op maat maken door een folkloristische vereniging."

KNIPMUTS Herikhuisen zelf bijvoorbeeld draagt een traditionele donkere rok, fijn gebloemde blouse, omslag en een gesteven knipmuts op het hoofd. ,,Aan de muts was vroeger de situatie van de dag te zien. Zo heb je een rouwmuts, een werkmuts en de traditionele knipmuts", vertelt ze. Die muts, dat is niet eenvoudig om die in de plooi te houden. ,,Als de muts nat wordt, zakt hij helemaal in elkaar. Dan moet hij opnieuw worden gesteven en geplooid. Er zijn nog maar enkele mensen die dit kunnen. Ik breng hem naar een speciaal adresje in Barneveld. Het kost me veertig euro om de muts weer goed te krijgen."

WARM De ouderwetse kostuums zijn ook erg warm, laat Herikhuisen weten. Op een warme dag als zaterdag bijna niet te doen. ,,Straks gaat de gewone luchtige kleding weer aan", verklapt ze. Tja, honderd jaar geleden, toen er nog geen centrale verwarming was, was je maar wat blij met een warme outfit. Getuige ook de wollen borstrokken die even verderop liggen op een kraam bij de afdeling oude ambachten. ,,Veel oudere mensen krijgen nog de kriebels als ze dit ding zien liggen", lacht de mevrouw achter de kraam. ,,Ik heb de borstrok zelf zonder problemen gedragen. Een hemdje eronder en dan had je geen last van de kriebelende wol. Het was vooral heerlijk warm in onze koude, tochtige huizen."

REUTEMETEUT Precies midden op de Oud-Lunterse dag, om 13.00 uur, maakt iedereen zich klaar voor het hoogtepunt van de dag: de boerenoptocht of ook wel de Reutemeteut. Een lange stoet van boerenkarren, in de meeste gevallen voortgetrokken door een prachtig gepoetste oude trekker, rijdt dwars door het centrum van het dorp. De karren zijn een feest van herkenning voor de ouderen. Er trekken boerenhuiskamers voorbij, oude schoolklasjes, fietskarren, melkbussen en boerenkroegjes. Deze laatsten zijn trouwens hoofdzakelijk bemand door jongelui. Want een stevige dronk, dat hoort bij een boerenfeest.

De wagens zijn vaak het product van een samenwerking in de straat of wijk. Wat opvalt is dat er geen reclamewagens meerijden. Er wordt ook niets uitgedeeld aan folders of andere hebbedingetjes zoals bij de Heideoptocht in Ede. Je kunt wel wat geven, aan de 'collectanten' die meelopen in de stoet. Een paar munten in de klomp of de melkbus of in de collectezak aan de lange stok. Geld dat wordt gebruikt om deze leuke traditie in stand te houden. Misschien is het dat wat ervoor zorgt dat de Oud-Lunterse Dag ieder jaar staat als een huis. De saamhorigheid, gemeenschapszin, het gevoel van 'we doen het met elkaar', in Lunteren.