• Mathilde van Ravensberg

'Eerst verdienen, dan uitgeven'

EDE 'Eerst het geld verdienen en dan pas uitgeven.' Die ijzeren discipline van vader Johan Brinkhorst. Het zit diep ingebakken bij Victor en Wilco Brinkhorst. Het is de basis van het succes van W&G Brinkhorst, specialist in gevogelte en wild, uit De Klomp. Het verhaal van twee broers die elkaar precies in evenwicht houden door hun uiteenlopende karakters.

Mathilde van Ravensberg

Vader Johan Brinkhorst was in 1954 een echte pionier. Aan de Telefoonweg in Ede-centrum opende hij de allereerste poelierswinkel in de wijde omgeving. Met veel bombarie werd de winkel geopend, maar er kwam, om maar in het beeld te blijven, geen kip. De broers Victor (54) en Wilco (51) Brinkhorst vertellen dit verhaal met smaak. Het komt uit de overlevering, want ze waren nog niet geboren. ,,Later zei hij altijd tegen ons als verklaring voor zijn onderneming: ik ben liever een klein baasje dan een hele grote chef voor een ander", lacht Wilco.

ZEKERHEID Hun vader gaf daarvoor de zekerheid van zijn baan als postbode bij het staatsbedrijf PTT op. De kip trok hem, tijdens zijn postronde in het buitengebied had hij al een handeltje in het slachten en plukken van deze beesten. Hun beide ouders leven inmiddels niet meer, maar de beeltenis van hardwerkende mensen die in de onderneming geloofden, daarover spreken de broers nog met ontzag. Hun vader werd in de beginjaren voor gek verklaard. Kip was nog een luxeproduct. Het werd alleen op zondag gegeten.

KANSEN Maar pa Brinkhorst was innovatief en zag overal kansen. Hij ging in Ede leveren aan hotel de Witte Hinde aan de Stationsstraat. Het was zijn eerste stap naar horeca en grootverbruik. De poelierswinkel verhuisde naar het Museumplein, op de plek van waar nu restaurant Villa Brutus staat. Daarbij woonde het gezin Brinkhorst, inmiddels uitgebreid met drie zoons; Victor en Wilco hebben nog een jongere broer, Michel. De winkel was aan de voorkant van het huis, de werkplaats aan de achterkant.

TREKROTJES Personeel moest dwars door de woning lopen. ,,Tot jij draadjes ging spannen door de kamer", grinnikt Wilco. ,,En trekrotjes aan de deurklinken", vult Victor aan. Ze bulderen het uit bij de herinnering. Want het kippenvlees, dat nam altijd wel een grote plek in in hun jeugd. Wilco: ,,Op ons tiende hielpen we al mee. Uit school zei pa: Wat ga je doen? Kom maar bij mij werken." En vooral Victor had daar niet altijd zin in. Dan smeet hij zijn tas achter het hek en wist niet hoe snel hij weg moest zijn. ,,Als hij me ziet, moet ik werken", herinnert hij zich nog levendig.

 

AMBITIEUS Eigenlijk lag hun betrekking in het poeliersbedrijf Brinkhorst al lang vast. Hun vader had het al helemaal in zijn hoofd dat de zoons naar de slagersvakschool moesten. En zo geschiedde. Victor en Wilco dachten niet over een andere opleiding. Wilco: ,,We werden wel die kant op gestuurd maar zagen ook kansen in het bedrijf." Victor kwam medio jaren tachtig als eerste van de vakopleiding. Maar bij zijn vader in het bedrijf, dat boterde niet zo goed tussen de twee. Victor verzucht: ,,Ik had iedere dag strijd met pa."

Wilco: ,,Victor ging voor pa te snel. Hij was enorm ambitieus." En tegen zijn broer: ,,Je lijkt te veel op pa en dat botste." De oudste broer vertrok naar een collega-bedrijf in Eindhoven. Dat bedrijf kon hij overnemen en verhuisde ermee naar Best. Al snel werd het de tweede vestiging van wat inmiddels de Brinkhorst Wild en Gevogelte groep was gaan heten. Wilco bleef na het afronden van zijn beroepsopleiding in Ede en kreeg de leiding van zijn vader overgedragen.

Juist door hun sterk uiteenlopende karakters houden de broers elkaar tegenwoordig zo goed in evenwicht. Wilco over Victor: ,,Hij is altijd voor innovatief en ziet veel kansen. Soms kan hij erg van de hak op de tak springen. En dan zeg ik: werk dit idee eerst even uit. Maar hij motiveert mij enorm om actief bezig te zijn. Inspireert en prikkelt me met nieuwe ideeën."

RUST Victor daarentegen is zo blij met de rust van Wilco. ,,Waar ik te wild ben, kan hij me in rustiger banen leiden." Jongste broer Michel is bedrijfskunde gaan studeren en belandde via een stage-opdracht in de voedselveiligheid. Inmiddels heeft hij een eigen kwaliteitsbureau. Dat de broers graag inzetten voor de voedselveiligheid binnen hun bedrijven, de familieband in het vlees blijkt toch onslijtbaar. ,,We zijn super trots op hem. Hij heeft zelf een mooi bedrijf opgebouwd met ruim honderd medewerkers."

W&G Brinkhorst is succesvol dankzij het adagium van pa: 'eerst geld verdienen en dan pas uitgeven.' Wilco: ,,Dit zit er ingebakken. We dragen het uit op ons personeel en op onze kinderen. De oude Brinkhorst had een enorme hekel aan de banken. Hij was echt van de vooruitgang, van het verbeteren, maar pas als het geld verdiend was."

VAN ONSZELF Dit principe hanteert hun bedrijf nog steeds. De broers vol overtuiging: ,,Elke machine in ons bedrijf, elke auto is van onszelf." De poelierswinkel, die werd in de jaren tachtig afgestoten. Het bedrijf verhuisde naar De Klomp en richtte zich helemaal op de levering aan horeca en grootverbruik. De uitgebreide productlijn staat tegenwoordig in mooie brochures, samengesteld door ook een familielid: Marco Kornegoor, de zwager van Wilco. ,,Kunnen we een beetje controle houden", grijnst de jongste broer. ,,We hebben een unieke kans gehad", zo blikken ze nu terug.

De foto van pa en ma hangt prominent in de hal van het kraakheldere bedrijf en vanaf de muur blikken zij tevreden naar de kinderen. ,,Iedere dag werken we met mooie producten, leuk personeel en mogen door het hele land onze klanten laten genieten van lekker eten", zeggen deze vol vuur. De volgende generatie Brinkhorst is nog jong. Hun vaders denken niet in een richting, maar de passie die zij hebben voor het bedrijf zou zomaar eens aanstekelijk kunnen zijn.

Label:

Familiezaken