Acceptatie

Flaporen, kaal, grote neus, rimpels, hamertenen of forse vetrollen, dat kunnen fysieke eigenschappen zijn waar mensen onder lijden. Dan zit je letterlijk en figuurlijk niet lekker in je vel.

Met als gevolg dat minderwaardige gevoelens en een negatief zelfbeeld een rol kunnen spelen.

Maar geen nood, want in Ede hebben we de Stichting Zelfacceptatie die ons leert dat we hier niet zo zwaar aan moeten tillen. Of beter: dit naast ons neer moeten leggen of  moeten omarmen.

Voorzitter Robert Bolwerk noemt nog meer aspecten waardoor minderwaardige gevoelens op kunnen spelen: allochtone afkomst, ouderdom, maatschappelijk falen, niet sportief zijn en seksuele identiteit.

Nóg lastiger wordt het als mensen op moeten boksen tegen (meer of minder ernstige) beperkingen waar de gemiddelde persoon niets mee van doen heeft, zoals mentale of lichamelijke handicaps, autisme en uitzonderlijke ziektes als ADCA (zie artikelen in deze krant).

Zie dan maar eens te blijven geloven in jezelf, je mogelijkheden en gelukkig te zijn.

We hebben niet allemaal de krachtige geest van Nicholas James Vujicic, de zeer inspirerende man die zonder armen en benen werd geboren (zie internetfilmpjes).

Omdat het onderwerp zelfacceptatie dus veel omvat, is het idee van Bolwerk om hiervoor een heus symbool en een nationaal monument op te richten eigenlijk niet eens zo gek.

Van de gemeente Ede kreeg hij echter de kous op de kop. Want het veelkleurige mannetje dat de Edenaar zelf ontwierp, is in de ogen van een commissie met specialisten artistiek en symbolisch gezien weinig waard.

Bolwerk zal het moeten accepteren. 'Life is a bitch'.

 

Freek Wolff