• Irene Otto tijdens een lezing op Wereldlichtjesdag in Stein

    José Swelsen

Therapeut Irene Otto organiseert bijzonder ritueel om miskramen te herdenken

09-04-2018, 19:32 | Lezersnieuws | Irene

De Edese Irene is psychosociaal therapeut en eigenaresse van Praktijk Janna, waar ze vrouwen begeleidt na een miskraam of met een onvervulde kinderwens na miskramen.  Ze verloor zelf twee keer een kindje in de eerste 16 weken van de zwangerschap en nu is het haar missie om andere vrouwen na een miskraam hulp en ondersteuning te bieden.

Irene: “Een miskraam is niet niks, het is een verlieservaring die je raakt.”
Het komt ook relatief veel voor: naar schatting loopt ongeveer 1 op de 7 zwangerschappen uit op een miskraam en krijgt 1 op de 4 vrouwen ermee te maken in haar leven.

Wat het verwerken moeilijk maakt is dat het verlies zo onzichtbaar is. Soms is er een foto van een echo, maar de meeste vrouwen hebben niets dat aan hun kindje herinnert. Irene: “Ook al was het nog niet zichtbaar, je was al wel in verwachting van je kindje en voor de vrouw en haar partner was het al heel reëel. Als het dan misgaat moet je er alweer afscheid van nemen voor je de kans kreeg het te leren kennen en dat raakt je. Daarom noem ik het je ‘ongekende kindje’, het kindje dat je nooit hebt kunnen leren kennen.”

Zaterdag 14 april organiseert Irene een ontmoetingsdag voor lotgenoten met een bijzondere insteek.
Irene: “Ook al komt een miskraam best veel voor, toch voel je je vaak heel alleen als het jou overkomt. Veel vrouwen vinden het moeilijk om erover te praten, en voelen zich vaak  niet echt begrepen door de mensen in hun omgeving. Dan is het fijn om ook contact met lotgenoten te hebben.

Dit wordt een bijzondere dag om elkaar te ontmoeten in ontspannen sfeer, zo gaan we samen picknicken in de mooie omgeving van Ede en worden er bijzondere foto’s gemaakt. Foto’s waarop we het onzichtbare zichtbaar maken, met witte ballonnen die de ongekende kindjes van de deelneemsters symboliseren.
Als je zo’n foto van jezelf hebt is dat natuurlijk een mooi monument voor je ongekende kindjes. Daarmee wordt voor jezelf je verlies wat minder ontastbaar, en dat helpt bij je verwerking.”