Verwijsplek en poeppoli

Schreef ik vorige week over een zwerver die van een grafmonument zijn 'thuis' had gemaakt, in Ede creëren we een speciale 'verwijsplek' voor dak-en thuislozen. Gezellig naast het raadhuis, achter de fietsenstalling. Een paar bankjes, een prullenbak en een plaszuil, wat wil je nog meer? Gris zelf nog een kartonnen doos uit een container bij de Hema en je komt de feestdagen wel door.

Het is weer de tijd van de contrasten. Terwijl onze zwervers hun 'grote boodschap' blijkbaar achter een boom doen of een toilet in het gemeentehuis zoeken, opent het ziekenhuis een speciale polikliniek voor mensen met ontlastingsproblemen. Daar moet je toch van op de pot?

Vorige maand zag ik een vuilniszak vol met oude kleding, geparkeerd tegen een boom in het bos, naast wat lege bierblikjes. De surrogaat koffer stond tussen de gevallen herfstbladeren. Een eindje verderop blies een man het laatste blaadje zijn tuin uit met zo'n decadente bladblazer.

En in een Lunters museum schilderen liefhebbers tijdens een workshop met bladgoud. Want dat 'blingblinkt'. In dat zelfde dorp stroopt de zwerfafvalbrigade voor het eerst de mouwen op om de blikken en plastic kruimels van onze welvaartsmaatschappij op te ruimen. Op televisie zag ik hoe een man in Jakarta zijn dagelijks brood verdient door te snuffelen op een vuilnisbelt om gevonden flesjes naar een recyclebedrijf te brengen.

En Sint Nicolaas en de Kerstman vullen onze huizen deze maand met marsepein en gevulde fazant. Op 25 december braaf luisterend naar het verhaal over Jozef en Maria die een verwijsplek krijgen naar een varkensstal.

En ik…ik koop nóg maar een zak taaitaai pepernoten, want de eerste ging in één uur ongeremd naar binnen. Misschien zit ik morgen wel op het spreekuur van die nieuwe poeppoli.

Freek Wolff