Ooievaar

Een flink gestoord persoon schoot in de nacht van vrijdag op zaterdag op een nest met ooievaars in De Lutte, een dorpje vlakbij Oldenzaal. Het mannetje overleefde het niet, terwijl het vrouwtje behoorlijk van slag was natuurlijk. De eieren uit het nest zijn maar naar een broedmachine gebracht, in de hoop dat ze nog uit zullen komen. Want ooievaars zijn er niet in groten getale.

Het stomme toeval wil, dat ik de zondag erna ook een ooievaar spotte in een Edes weiland. Op Bevrijdingsdag dus. Hoewel de temperaturen niet bepaald lokten om eropuit te gaan, stapte ik toch op de fiets en meed ik de festiviteiten. Een tochtje via de Valenberg en De Mossel liet zien hoe mooi het is in onze eigen achtertuin. En daar stond ineens ook die ooievaar. Was dit het wijfje uit De Lutte dat danig uit de koers was geraakt?

Eenmaal thuis zag ik op televisie nog een glimp van de boot waarin Alexander en Maxima over de Amstel voeren. Ze hadden geluisterd naar een concert van het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht. En de sprankelende klanken van 'onze' harpiste Lavinia Meijer uit Bennekom was ongetwijfeld een streling voor het oor.

De maandag erna ontdekte ik dat de gespotte ooievaar in Ede blijkbaar een rustpauze had genomen. Ze was namelijk op weg naar Engeland. Want daar bracht ze die nacht een baby bij prins Harry en Meghan. Gelukkig maar, want dit Britse paar stond te trappelen van ongeduld om hun kereltje in de armen te sluiten. Stel je voor dat de ooievaar - toch een beetje de kluts kwijt - per abuis de baby in de tuin van Paleis Huis ten Bosch in Den Haag had achtergelaten. Met een kaartje erbij: 'Voor Amalia'. Ik vermoed toch dat de koninklijke feestvreugde van de dag ervoor snel vergeten was.

Freek Wolff