Notre Koepel

Quasimodo boezemde angst in, toen ik als kind op televisie een glimp opving van dat misvormde mannetje. Deze gebochelde klokkenluider van de Notre Dame was (in boek en films) op de eerste zondag na Pasen als kind te vondeling gelegd voor de deur van de prachtige kathedraal in Parijs. Het is een tragisch verhaal over een monsterlijk en doof mannetje dat zijn grote liefde voor een beeldschone zigeunerin onbeantwoord ziet.

U snapt dat ik aan deze locatie moest denken doordat de Notre Dame maandag ineens in lichter laaie stond. Wat een culturele ramp! Mijn buurvrouw had de kunstschatten en de imposante glas-in-loodramen de dag ervoor nog met open mond bewonderd. ,,Zulk nieuws grijpt je dan meteen meer aan", laat ze op Facebook weten.

Want het gigantische godshuis ging in vlammen op. Ik zie nu foto's op internet van het verwoeste interieur, waar een overgebleven groot kruis oplicht tussen het grauwe puin. Hoe bizar, zo vlak voor Goede Vrijdag en Pasen. De actuele inspiratie voor predikanten ligt voor het oprapen!

Terug naar Ede. Want voordat we het weten, hebben we hier ook met een desastreuze brand te maken. De brandweer slaat alarm, omdat de natuur op de Veluwe extreem droog is. Je moet er toch niet aan denken dat bijvoorbeeld het Lunters Buurtbos en ook De Koepel ten prooi zou vallen aan de vlammen. De hoge toren is immers in zeer goede staat. Bovendien werd hier zaterdag nog een Pleisterplaats geopend, pal naast het beheerdershuis. Waar dorpelingen vrijwillig veel tijd en energie in staken.

De beheerder zelf boezemt in elk geval geen angst in zoals Quasimodo, heb ik gemerkt. Integendeel, hij ziet er niet misvormd uit en ontvangt de gasten zeer vriendelijk. Ik wens hem en zijn vrouw toe dat ze dit nog vele paasdagen mogen doen!

Freek Wolff