• Freek Wolff

'Gekte mag wel losbreken'

EDE Er waait een kunstzinnige wind door de gemeente Ede in de maand november. BLOW is een reizende expositie met werk van negentien leden van het Platform Edese Kunstenaars (PEK). Ine Boeijen (62) uit Ede trekt hiervan de kar, samen met Marian Mijnhardt.

Freek Wolff

Iedereen maakt mooi werk in z'n eigen handschrift", vindt Ine. De locatie is Huis Erica in Bennekom. Er wordt druk gewerkt aan de inrichting. De drie komende weekeinden reizen de schilderijen en beelden naar Lunteren (3 en 4 november in de Muldersschuur), Otterlo (10, 11 en 12 november in de oude Rabobank) en tot slot naar Wekerom (17 en 18 november in het Kulturhus). De titel BLOW is ontleend aan de eerste letters van de vier dorpen.

BUITENDORPEN PEK bestaat nu vijftien jaar en Ine is er vanaf het begin al bij. Er zijn 27 kunstenaars lid en dit keer exposeren er negentien. Het is een traditie geworden om in het najaar een gezamenlijke tentoonstelling te houden. ,,We hangen daar vaak een thema aan. Vorig jaar was dat 'Aan tafel'. Tot nu toe was deze expo op een vaste plek in Ede. De inwoners van de buitendorpen moesten altijd naar Ede komen om de tentoonstelling te zien. Nu wilden we een keer zelf naar de mensen toe komen. Om het nog laagdrempeliger te maken."

Elke kunstenaar exposeert maximaal vier eigen werken. De kunstwerken zijn te koop en kosten uiterlijk honderd euro. De organisatie is intern opgelost, waarbij iedereen een taak op zich nam. ,,Per dorp is er een clubje mensen met een eigen kartrekker."

LUCHTIG 'It will all blow over soon' is de subtitel van het herfstige waai-thema BLOW. Het heeft dus niks met wiet blowen te maken, verzekert Ine glimlachend. ,,Het betekent zoveel als 'Het zal allemaal wel weer snel overwaaien' of 'Bekijk het van de luchtige kant'. Maak het niet te zwaar. We bedachten dit in een tijd dat er juist veel nare dingen om ons heen gebeurden. Misschien als tegenhanger. Laat het waaien, want het gaat wel weer over."

Het thema spreekt Ine wel aan, omdat ze zelf optimistisch van aard is. Wel begint ze haar werk graag met een inspirerend idee. ,,Ik moet een plan hebben van waaruit ik vertrek. Daarna mag het groeien."

In Utrecht volgde de Edese vanaf 1986 de kunstacademie, terwijl ze vroeger onderzoeksdiëtiste was. Nu werkt ze bij een smaakonderzoeksbureau. Daarnaast stort ze zich graag op haar kunst. ,,Die twee kanten passen voor mij bij elkaar. Aan de ene kant het precieze, zo ben ik gebakken, maar daarbinnen mag de gekte ook wel losbreken."

KLAPHEKVIJVER Ine maakt beelden. Een hoogtepunt in haar artistieke carrière was de plaatsing van een kunstwerk in de Klaphekvijver in Ede. Daar staat een grote tafel in het water. ,,Veel van mijn werken zijn gebaseerd op dit voorwerp. Dan verander ik er iets aan om er iets mee uit te drukken. Hij gaat bijvoorbeeld lopen of op z'n rug liggen. Ik verander tafels van houding. Het bevalt me om een vast startpunt te hebben. Qua vorm is de tafel een bekend meubelstuk, waar van alles aan gebeurt op het terrein van emoties en gebeurtenissen. Communicatie gebeurt vaak rond een tafel."

De kunstenares maakte eens een stalen geraamte van een tafel, waarbij de tweede tafel - gemaakt van een flexibele kokosmat - er als een huid overheen was gedrapeerd. ,,Zo druk je met materialen twee dingen uit: het strakke en het flexibele dat de warmte geeft en ook een beetje slap is. Het zijn uitersten die samen toch mooi kunnen zijn."

IETS ZEGGEN Met haar beelden wil Ine iets 'zeggen', maar dat zal ze de kijker niet opdringen. Tegelijk hoeft de betekenis niet geheim te blijven. ,,Want ik heb in mijn eigen leven ook te maken met die twee uitersten van strak en flexibel. Dat hoort bij mij. Waar sta je zelf? De beelden die ik maak, zijn er om dat te toetsen. Is dit wat ik wil? Die afweging van die twee aspecten zit blijkbaar constant in mijn hoofd. Ik heb dat wikken en wegen. Als het klaar is, mag de kijker bepalen of hij er ook iets bij voelt. Dat kan anders zijn."

RUIMTE Ine houdt erg van het maken op zichzelf. Ze is geen hakker van beelden, maar een bouwer. ,,Daar voel ik me vertrouwd bij. Dat gaat lukken. Ik word er rustig van." De beeldjes die ze nu laat zien, bestaan uit twee losse tafeltjes die bij elkaar horen. De ene is groter, gemaakt van brons en ziet er grilliger uit. De ander is kleiner, gemaakt van hout en ziet er strak uit. De plaats ten opzichte van elkaar is flexibel. Bezoekers mogen eraan komen. ,,Je ziet twee tafels, dat zijn twee karakters. De een is een lellebel, maar met de ander kun je de oorlog winnen. Terwijl je niet hoeft uit te spreken wat nu 'waar' is of hoe het zou moeten zijn. In de samenhang vind ik het interessant om daar over na te denken. Het mag iets oproepen, die ruimte laat het wel."

Ine zal haar beelden niet verven. Ze houdt van de eigen kleur van het materiaal. ,,Met kleur voel ik me niet zo zeker, daar moet ik teveel over nadenken. Dat is voor de schilders. De kleur van het materiaal is goed zoals het is."Ze vindt werk van andere kunstenaars vaak erg mooi, ook al is de stijl soms heel anders. ,,Ik houd erg van het werk van Henk Visch. Hij maakt figuratieve mensen abstract en vernieuwt zich constant."

Info: www.pek-ede.nl.