• Guido de Boer

Maarten Kerkhof voelt zich thuis bij familieclub Otterlo 

OTTERLO Als voetballer (zeven jaar) en als trainer (zes jaar) toonde Maarten Kerkhof dertien jaar achter elkaar zijn clubliefde voor Redichem. ,,Een echte familieclub. De band was heel close. Nu bij Otterlo heb je andere mensen, waarmee je een band moet opbouwen. Maar ook dit is een familieclub.''

Wim van Kessel

De inwoner van Heelsum begon als jochie ook bij Redichem. ,,Op mijn veertiende ben ik naar Vitesse gegaan. Daar heb ik zes jaar gebivakkeerd. Onder trainer Herbert Neumann nog heb ik nog acht duels op de bank gezeten. Toen ben ik vertrokken naar De Graafschap. Dat was net gepromoveerd naar de eredivisie. Frans Körver hield vast aan dat team. Toen Fritz Korbach het overnam kreeg ik mijn kans. Tegen PSV was Ronaldo mijn directe tegenstander.''

KNIE De datum 30 november 1998 zal Kerkhof niet meer vergeten. ,,Op Het Kasteel tegen Sparta viel Michael Renfurm op mijn knie. Ik brak alles af. Het was een wonder dat ik later nog kon lopen, laat staan voetballen. Na een revalidatieperiode van meer dan twee jaar was duidelijk dat ik mijn oude niveau niet meer kon halen. De laatste wedstrijd tegen juist Sparta mocht ik een minuut meedoen. De cirkel was rond. Als minst spelende speler van de eredivisie haalde ik nog de landelijke pers.''

Kerkhof verkaste naar Bennekom. ,,Daar heb ik zes jaar op het hoogste amateurniveau gespeeld. Toen een nieuwe aanbieding lang uitbleef, heb ik besloten met vrienden en mijn broer te gaan spelen bij Redichem. ,,De vraag blijft altijd: wat als het niet was gebeurd met de knie? Misschien dat mijn zoon Sven het dan maar moet doen. Hij zit nu ook bij Vitesse en is stukken beter dan ik was. Het leuke is dat in zijn team nog drie jochies zitten, waarvan de vaders mijn ploeggenoten zijn geweest. Het zit dus wel in de genen''

SUCCESVOLLE TIJD De 42-jarige trainer kende een succesvolle tijd bij Redichem. In mijn laatste wedstrijd als speler promoveerde ik naar de derde klasse. Op dat niveau heb ik zes jaar gewerkt. We haalden drie keer de nacompetitie. Dat was echt het maximale. Het laatste jaar was moeilijk, maar we zijn er wel in gebleven. Het afscheid dat volgde was emotioneel.''

Want Maarten Kerkhof had eerder in het seizoen besloten dat de tijd rijp was voor een nieuwe uitdaging in de vorm van Otterlo. ,,Op dat moment was de ploeg nog vierdeklasser. Het was mooi dat ze kampioen werden. Het was wel jammer te horen dat Laurens Foekens stopte en ook Marco van Rooijen vertrok. Dat is de helft van je doelpunten in het afgelopen seizoen.''

GAT OPVULLEN De trainer moet het gat dat de vertrokken spelers achterlaten vlot zien op te vullen. ,,Hoe ik dat denk op te lossen? Met Sven Staal, Michiel Broekhuizen en Jop Stöfsel hebben we drie spelers die in de spits kunnen spelen. Die spits moet dan ondersteund worden door twee nummer 10's, twee spelers aan de buitenkant en een ´stofzuiger´. Bij mij krijgen spelers alle vrijheid, maar moeten de verdedigende afspraken wel nakomen. Veel verschillende spelers moeten in scoringspositie komen.''

,,In de huidige selectie zit ook genoeg kwaliteit en talent. Het is een over het algemeen jonge groep waarvan de jongste 16 is en de oudste niet eens 30. Verder is alles aanwezig wat je je maar kunt wensen op een toplocatie. Ik zit er nog niet lang, maar het bevalt super.'' Otterlo is ingedeeld in de derde klasse B. ,,Inderdaad geen Redichem, wat in 3A zit. Maar dat is goed gemaakt door de bekerwedstrijd. Ik denk dat 3B in de breedte zwaarder is dan 3A. Apart is wel dat naast Otterlo ook Barneveld, Elspeet en Hulshorst uit dezelfde klasse zijn gepromoveerd. Ik vind het nu nog lastig in te schatten wat onze positie gaat worden. Ik schat in dat er een top 4 of top 5 gaat komen. Daaronder zit een grote groep. Het zou mooi zijn als wij in die groep bovenin meedraaien.''