• Kimberley Bos
  • Kimberley Bos
  • Kimberley Bos

Kimberley Bos: De spanning richting de Spelen stijgt

EDE We zijn weer een maand verder. Niet zomaar een maand. Want de afgelopen maand is de kwalificatie voor de Olympische Spelen in Pyeongchang (Zuid-Korea) begonnen. Inmiddels zitten drie van de in het totaal zeven kwalificatiewedstrijden erop. En ik ben al goed op weg naar kwalificatie. Maar hoe zit het nu precies? En wat staat er nog te gebeuren de komende tijd?

Drie weken geleden had ik in Lake Placid (Verenigde Staten) mijn eerste kwalificatiewedstrijd. Dit was de eerste in een reeks van acht wereldbekerwedstrijden. De eerste zeven tellen mee voor kwalificatie voor de Olympische Spelen. De ranglijst op 14 januari 2018 bepaalt welke twintig atleten naar de Olympische Spelen gaan in februari. In principe zijn dit de twintig beste vrouwen van de ranglijst. Hierop zijn echter een paar uitzonderingen. Zo krijgt Zuid-Korea als gastland een plaats, moet elk continent vertegenwoordigd zijn en is er een maximum van drie atleten per land. Het kan dus voorkomen dat een atleet in de top 20 staat en niet naar de Olympische Spelen mag.

Voor mij is het geen probleem om bij die twintig atleten te komen die zich plaatsen. De uitdaging zit hem in de eis die de Nederlandse sportorganisatie NOC*NSF stelt aan ons als Nederlandse skeletonatleten. Op 14 januari 2018 moet ik bij de beste twaalf op de wereldbekerranglijst staan om door het NOC*NSF uitgezonden te worden naar de Olympische Winterspelen. Dat betekent dat ik zeven goede wedstrijdresultaten moet neerzetten en er nog net een stapje bovenop moet in verhouding tot vorig jaar, waar ik na zeven wedstrijden dertiende stond op die ranglijst.

Degene die mij het sportnieuws volgen hebben wellicht meegekregen dat ik, na de eerste drie wedstrijden in Noord-Amerika, twaalfde sta in de ranglijst. Het gaat dus goed. De resultaten daar zijn verbeterd ten opzicht van een jaar terug en ik ben dus erg positief gestemd voor de volgende wedstrijden. Bovendien zijn de volgende vier in Europa, dat zijn voor mij de banen waar ik meer afdalingen heb.

Twee van de wedstrijden zijn nog voor de Kerst. Volgende week vrijdag gaat de wereldbeker weer verder in Winterberg. Wellicht klinkt dat bekend in de oren, omdat veel scholen uit Ede en omgeving vaak een dag gaan wintersporten in het gebied daar. Het is dan ook niet voor niets de dichtstbijzijnde baan vanuit Nederland. Bij wedstrijden komen er ook altijd veel Nederlanders kijken, wat die wedstrijd voor mij erg bijzonder maakt. Ook dit jaar komen veel familieleden, vrienden en fans die kant op. Ik kan niet wachten tot het zover is. Daarna gaan we vanaf Winterberg door naar het Oostenrijkse Igls, voor de laatste wedstrijd voor de kerstdagen.

Na de Kerst start de wereldbeker weer in Altenberg (Duitsland), de moeilijkste baan van Europa. Vanaf daar gaan we dan door naar de enige natuurijsbaan in de wereld, St. Moritz (Zwitserland), wat de laatste wedstrijd is die meetelt voor kwalificatie. Dan op 14 januari weet ik of ik in februari naar Zuid-Korea mag vertrekken om Nederland te vertegenwoordigen op het sportevenement waar ik al zo lang van droom, de Olympisch Winterspelen.

Topsporter Kimberley Bos (kimberleybos.nl) uit Ede gaat voor deelname aan de Olympische Winterspelen in 2018. Ze houdt voor EdeStad.nl een blog bij over haar topsportleven.