Het seizoen komt eraan: trainen in de Italiaanse zon

EDE September, de maand waarin de vakantieperiode erop zit, de scholen weer beginnen en de blaadjes aan de bomen beginnen te kleuren. Voor mij een maand waarin alles mij het gevoel geeft dat ik binnenkort weer kan gaan sleeën.

Opstaan in het donker, jas aan 's ochtends als ik met de hond ga wandelen en een trainingskamp op ijs. Elk jaar doe ik in september een starttraining op een ijsstartbaan in Europa. Dit jaar in Italië, waar ik me momenteel ook bevind. Heerlijk om weer op ijs te staan! In deze blog geef ik jullie een inkijkje in mijn trainingskamp in Sestriere, de plaats van het Olympisch bergdorp voor de Olympische Spelen van Turijn 2006.

Italië, één van de populaire vakantie bestemmingen in Europa, waar nu weinig van te merken is. In het bergdorp Sestriere zijn we de enige in ons hotel. En dat is dan ook nog eens een van de weinige hotels dat open is. Want wie gaat er nu in september nog naar de Italiaanse Alpen? Het vriest hier al lekker 's nachts, wat betekent dat we elke ochtend ijskrabben van de ramen en de wind is al gemeen koud. Voor ons mag dat de pret niet drukken. Met tien grote bobsleeërs en twee skeletondames vertrekken we elke morgen vol enthousiasme naar de startbaan, voor de eerste ochtendtraining. Inlopen, de spikes aan en hoppa het ijs op.

De ijsbaan waar we op starten is, net als het ijsstadion Thialf in Heerenveen, een indoorfaciliteit. De hal ligt hier onderaan de Olympische bobsleebaan van Turijn 2006. Een prachtige locatie, waar onafhankelijk van de temperatuur buiten gestart kan worden. Als ik na mijn warming-up het ijs op stap, begin ik mijn training met induwen. Dat is één keer rustig duwen om te testen of de baan er goed bijligt. Daarna begint het echte werk. Afhankelijk van het doel van de training maak ik tussen de vier en tien starts per training. In de vlog bij deze blog zie je hoe het eruit ziet en wat ik zie als ik ren en op de slee spring als ik samen met mijn teamgenootje Joska Le Conté aan het trainen ben.

Wanneer ik samen met de groep naar buiten loop na de ochtendtraining slaat de warmte je in het gezicht. Inmiddels is de zon over de bergen gekomen en is het zo'n 15 graden. Klinkt niet warm, maar dat is erg aangenaam na anderhalf uur trainen in een hal, waar de temperatuur rond het vriespunt is.

's Middags na de lunch heb ik soms nog een tweede training. Dit kan een pittige krachttraining zijn of nog een tweede starttraining op ijs. Na de tweede training is het stretchen, eten en naar bed. En dat is hoe de meeste dagen eruit zien. Het trainen hier gaat erg goed en het starten gaat steeds sneller. Dat is een goed teken omdat de start in het skeleton een erg belangrijk onderdeel is van je afdaling. Ik kijk echt uit naar de eerste afdalingen in Calgary over twee weken. Maar daarover meer in mijn volgende blog. Nu eerst nog een paar dagen lekker hier trainen en af en toe genieten van het Italiaanse zonnetje, voor de echte winter begint.

Topsporter Kimberley Bos (kimberleybos.nl) uit Ede gaat voor deelname aan de Olympische Winterspelen in 2018. Ze houdt voor Ede Stad.nl een blog bij over haar topsportleven