• Eip Janssen
  • Eip Janssen

'Bridge is sociaal gebeuren'

EDE Ze stonden vaker in het sportgedeelte van Ede Stad. Vanwege hun prestaties, uitspraken of doelstelling. Daarna verdwenen ze wat meer naar de achtergrond. Hoe kijkt bridgedocent Henk de Ruiter uit Ede daarop nu terug?

Eip Janssen

Zonder mijn echtgenote Paulien had ik misschien nooit iets in de Edese bridgewereld betekend. Zij, en later onze dochter Annelies, zijn onmisbare schakels geweest", opent de 84-jarige Henk de Ruiter.

 

Wie 'bridge' zegt in deze omgeving denkt vrijwel gelijk aan de familie De Ruiter. ,,Ik heb geen idee hoeveel mensen wij in Ede aan het bridgen hebben gekregen. Het begon allemaal op de omgebouwde slaapkamer in onze woning aan de Annadaal. Later werd de Stichting Edese  Bridge School opgezet en werd De Open Hof Ede onze thuisbasis." Henk de Ruiter leerde graag bridgen. ,,Ik studeerde aan de Mts in Dordrecht, maakte daar vrienden en we leerden elkaar de regels van het bridge. De studie heeft er niet onder geleden", vult de bridgenestor aan. 

 

Op 31 juli 1957 ben ik getrouwd met Paulien. ,,Nu zestig jaar later hebben we samen een mooie bridgegeschiedenis achter de rug." In 1980 werd Henk de Ruiter geconfronteerd, met wat we nu noemen een burn-out. ,,Ik wilde niets meer. Het enige veilige domein was ons huis. Paulien kreeg toen een briljant idee. Zij leerde de buren bridgen. Daarna de kennissen van de buren en weer later daar de kennissen van en de groei zat er in. Eerst wilde ik daar nog niets van weten, maar de tijd en haar steun werkte in mijn voordeel. Ik werd als het ware haar assistent, en wij vonden lesgeven leuk."

 

Wat eerst hobbymatig was, kreeg daarna een meer officieel tintje. ,,Ik ging cursussen volgen en werd bridgedocent. De cursisten kwamen van heinde en verre. Natuurlijk was bridge leren ons hoofddoel. Maar wat wij belangrijk vonden, was dat men er plezier in moest hebben. Het was en is echt een mooi sociaal gebeuren. Zeker op leeftijd. Men zegt wel eens: ,,Als je niet hebt leren bridgen heb je niet goed voor je oude dag gezorgd", glimlacht hij.

 

EIGEN SCHOOL Maar De Ruiter dacht ook over het vervolg na. ,,De cursus volgen is een. Maar daarna spelen en leren is twee. De beginners speelden daarna tegen bridgers die al wat meer ervaring hadden. Dat was soms niet leuk. Met hulp van de toenmalige Denksport Federatie Ede werd Bridge Club Passage opgericht. Daar konden startende bridgers die de cursus met goed gevolg hadden afgesloten twee jaar tegen elkaar spelen. Daarna moest je kiezen voor een bridgeclub met meer gevorderde spelers. Nee, ik heb nooit geadviseerd welke club dat zou moeten zijn. Wel zag je dat men graag met en bij elkaar wilde blijven bridgen. Misschien zijn er daarom zoveel bridgeclubs", grapt hij. Jarenlang hebben zij de Passageclub van leden voorzien. Rond 2002 wilde de federatie graag van de club af en heeft de familie De Ruiter die tegen betaling overgenomen. De Stichting Edese Bridge School was een feit.

 

,,Uiteindelijk hebben wij 25 jaar lesgegeven. Annelies, die later aansloot maar wel een belangrijke pion was, stopt na 21 jaar. Ik ben er trots op dat bridgend Ede vaak bij ons de eerste beginselen heeft geleerd. Maar, en laat dat duidelijk zijn, het doorzettingsvermogen van de cursisten is daarin mede bepalend geweest", meent Henk de Ruiter. Uiteraard werden er leuke en minder leuke dingen beleeft tijdens het lesgeven. ,,Je leert dat elk individu anders is. Je moet elke beginnende bridger die aandacht geven die men nodig heeft. Wel zijn de lesmethoden sterk aangepast aan de huidige tijd. Was het in het begin soms behelpen, tegenwoordig zijn er genoeg lesprogramma's." 

 

ANEKDOTE De familie De Ruiter maakte uiteraard het nodige mee. ,,Ik herinner me nog goed een mevrouw van drieënzeventig jaar die aanbelde of ik haar wilde leren bridgen. Zij mocht eerst van huis uit en later van haar man geen kaartspel leren. Maar zij wilde het zo graag. Zij zei letterlijk: nu is hij dood en kan ik doen wat ik graag wil. Bizar te horen dat op zo'n late leeftijd een droom uitkwam." 

Nu terugkijkende constateert Henk de Ruiter dat het bridgeleven uit drie belangrijke onderdelen bestond. ,,Dat was lesgeven, De Passageclub en een eigen bridgeclub Bridge 4 Ever. In 2005 zijn we gestart met het Open Paren Bridge Kampioenschap Ede. Ik durf te stellen een zeer succesvolle bridgeavond, die met maximaal 96 paren altijd als 'vol' de boeken ingaat. Dat is nu nog mijn enige bridgeactiviteit. Er is een tijd van komen en gaan", zegt De Ruiter.

 

VOLLEYBAL Het lijkt alsof bridge de enige sport is die Henk de Ruiter koestert. Niets is minder waar, want ook op volleybalgebied staat hij nog steeds zijn mannetje. ,,Dat doe ik al ruim 27 jaar. Dat is begonnen na een hartinfarct. Je kunt bij de pakken neer gaan zitten, maar dat schiet niet op." Met groepjes in wisselende samenstelling speelt De Ruiter nog wekelijks recreatief volleyballen met als doel bewegen. ,,Je conditie bijhouden. Plezier staat daarbij, net als bij bridgen, voorop. Ik ben nog niet van plan te stoppen", besluit hij.