• Mathilde van Ravensberg

Zeven familieleden in een hal

EDE Zeven van de negen teamleden zijn familie. Openheid en typische familiehumor is hun kracht. Mekelenkamp interieurbeplanting uit Ede is onnavolgbaar; daar moet je wel in opgegroeid zijn. Oprichters vader Ferdinand en moeder IJda zwaaien per 1 april af. Het bedrijf bestaat dan precies 35 jaar.

Mathilde van Ravensberg

Het is best pittig om als buitenstaander hier te komen werken", meldt zoon Ferrie (32) maar vast. ,,Zoveel familieleden, daar moet je mee om kunnen gaan." Zijn broer Jan (25) is tijdens het gesprek regelmatig mikpunt van plaagstootjes.

Maar ook andersom moeten er de nodige snedige opmerkingen worden gepareerd. Het is familiehumor optima forma; een buitenstaander kan het nauwelijks volgen. De twee niet familiegerelateerde personeelsleden zijn er helemaal in thuis. ,,We noemen ze ook halfzus en -broer", grijnst Jan. Pater familias Ferdinand Mekelenkamp (62) glimlacht, want hij weet precies van wie ze dat hebben; zijn opa was ook van de grappen. Twee zoons, twee dochters en een schoondochter heeft hij om zich heen in de hal aan de Hakselseweg.

Het pand ligt wat weggestopt maar eenmaal binnen gaat er een wereld aan fleurigheid open. Een overweldigende showroom vol prachtige bakken met natuurechte kunstplanten, schappen tot aan het plafond vol kleurige zijdebloemen.Trendy groene wanden maken het plaatje compleet.

INTERIEURAANKLEDING Het bedrijf doet in kunstplanten, zijdebloemen en hydrocultuur. Hiermee kleden ze hoofdzakelijk de interieurs van zakelijke klanten aan. De twee zoons, moeder IJda (61) en vader zijn vennoten, dochters Ida (36) en Corrie (40) en schoondochter Jantine (33) zijn werknemers. Maar op 1 april van dit jaar worden de kaarten opnieuw geschud. Vader en moeder stoppen ermee en dragen hun aandelen over aan de twee jongens. Ferdinand heeft met plezier gewerkt maar vindt dat hij nu wel genoeg uren heeft gemaakt. ,,Zou ik het optellen, dan zou ik bij wijze van spreken nu honderd jaar moeten zijn."

Daarbij vindt vader de zakenwereld niet meer zo plezierig als vroeger. ,,Het is niet zo knus meer. Van ouwe-jongens-krentenbrood. De maatschappij is harder geworden. Ik kan er niet meer zo goed tegen." De jongens Jan en Ferrie zijn opgegroeid in deze tijd en zeggen dit probleem niet te ervaren. Hun bedrijfsfilosofie is helemaal van deze tijd. Ferrie: ,,Wij denken niet in problemen, maar in oplossingen. In principe zeggen we nooit 'nee', op welke vraag van de klant dan ook." Vader vertelt dat Jan momenteel bezig is met de grootste automatiseringsslag van het bedrijf tot nu toe. ,,Alles gaat straks online, van bestelling tot facturatie." Hij diept een papieren notitieblokje op uit zijn borstzakje. ,,Ik noteerde alles tot nu toe nog hierop." 

DROOGBLOEMEN Vader begon op 1 april 1983 voor zichzelf nadat het bedrijf in droogbloemen waarvoor hij werkte, verhuisde naar Duitsland. Droogbloemen in van die gebonden bosjes waren toentertijd een ware rage. Ferdinand voelde aan dat er markt was voor een dergelijk bedrijf in Nederland en begon zelf een handeltje in droogbloemen. Hij had ooit geleerd voor boswachter en hoewel gedroogd, had hij toch de groene vingers voor natuurproducten. Zijn vrouw IJda hielp hem met het maken van bloemstukjes. Hiervoor ging ze langs bij thuiskwekers en haalde daar de toefjes bloemen op. Na vier jaar bleek de hype over. Ferdinand verkocht daarvoor al wel eens kunstbloemen en ontdekte de groeiende belangstelling voor dit onderhoudsvrije decoratieartikel. ,,De Reehorst in Ede was onze eerste klant", herinnert hij. ,,Ze wilden wat kleine stukjes."

Hij reisde het hele land door om bloemstukjes te slijten bij bedrijven. In de loop der jaren kon hij steeds vaker huurcontracten afsluiten waarbij bedrijven regelmatig werden voorzien van nieuwe bloemstukjes. Het was flink aanpoten voor het gezin dat uiteindelijk acht kinderen kreeg. Tegenwoordig levert het bedrijf steeds meer via binnenhuisarchitecten. In een ontwerp voor aankleding van een bedrijfspand neemt het Edese bedrijf de groene inrichting voor haar rekening. ,,We noemen ons nu interieurbeplanters en projectfleuristen", lacht Ferdinand. Zoon Jan ontwierp een uniek systeem voor groene wanden met kunstplanten.

,,Een rage op dit moment, maar iedereen vraagt ons hoe wij de techniek erachter geregeld hebben. Tja, daarbij kwam Jans achtergrond als bouwvakker van pas", zegt pa trots. Zijn jongste zoon zou eerst namelijk niet in het familiebedrijf komen, maar door een knieblessure zat hij lange tijd thuis. Ferrie, die wel van jongs af aan wist dat hij is het bedrijf wilde komen, nam zijn broertje op sleeptouw. Nu wil hij niet meer weg. Vader en moeder zijn trots en blij dat hun kinderen de zaak straks gaan voortzetten.

VERTROUWEN Ze krijgen al hun vertrouwen: De twee zoons, dochter Ida, ooit ingevallen voor een personeelslid met zwangerschapsverlof en sindsdien gebleven en dochter Corrie, nog maar twee maanden nu bij pa en ma in de zaak, en schoondochter Jantine, getrouwd met Ferrie en als bloembindster precies het juiste vak gekozen voor de familie. Ferdinand: ,,We zijn dankbaar. Dit bedrijf is een dermate onbekende handel. Dat zou mogelijk niemand van me hebben willen kopen en nu blijft het voorbestaan." De ouders zijn niet bang dat hun kinderen, op de vriendschappelijke plaatstootjes na, straks ruziënd over de grond rollen. ,,Iedereen heeft zijn eigen functie en de taken zijn goed verdeeld. Daarbij helpt het om open te blijven naar elkaar. Natuurlijk zijn er meningsverschillen. Maar blijven praten, dat is de sleutel."

Meer informatie op plantenman.nl.

Label:

Familiezaken