• Freek Wolff

Gert van Harn jachtopzichter Luntersch Buurtbosch

LUNTEREN De cirkel is rond. Want midden in het Lunterse Buurtbosch stond 55 jaar geleden zijn eigen wieg, terwijl Gert van Harn onlangs aan de Politieacademie werd beëdigd en door het stichtingsbestuur is benoemd tot jacht-opzichter voor dit bos.

Freek Wolff

Sinds Stichting Luntersch Buurtbosch volledig op eigen benen staat en niet meer onder de paraplu fungeert van de gemeente Ede, neemt de organisatie het toezicht en het beheer van het bos extra serieus. Zeven jaar geleden stopte Gert Ribbers als boa van de gemeente Ede met zijn taken in het Lunterse bos. Daarom nam de lokale organisatie als opdrachtgever Gert van Harn in 2017 officieel in dienst. Hij is buitengewoon opsporingsambtenaar (boa), maar ziet zichzelf vooral als jachtopzichter.

,,Mijn opa was tuinman op De Dennenhorst, het landgoed waar wij ook op woonden aan de Molenweg. Hij was ook jachtopzichter. Ik ging vaak met hem mee en reed al jong in het Kevertje van de familie Dinger", vertelt Gert.

JACHTRECHT Later startte Van Harn in Lunteren een eigen autobedrijf, waar hij thans nog volop mee in de weer is. ,,Maar op mijn veertigste begonnen mijn roots te kriebelen en werd ik via de Vrienden van het Luntersch Buurtbosch vrijwillig boswachter. Nu heb ik de nodige cursussen gevolgd en behaalde ik alle bevoegdheden voor jachtopzichter, boa, ook om middelen te gebruiken als je wapenstok, boeien en je portofoon, mocht dat nodig zijn."

Nu woont Gert pal aan de rand van het bos. Hij zegt dat hij elk schot (van stropers) kan horen, zodat hij snel ter plaatse kan zijn. ,,In de verhouding met de Lunteranen is het natuurlijk weleens lastig, want je komt ze ook in de supermarkt tegen." Het takenpakket van de jachtopzichter is breed. Voorop heeft Van Harn het jachtrecht van het Luntersch Buurtbosch. ,,We zijn van jacht overgegaan naar schadebestrijding. Dat betekent dat we onbeperkt wilde zwijnen mogen en moeten afschieten, in opdracht van het provinciebestuur. Dat doet één jager: André van de Brink uit De Valk. In ons nulgebied worden geen zwijnen gedoogd, hoewel je de laatste niet echt weg krijgt. Hij doet alleen het afschot van de zwijnen en jaagt niet op reeën en klein wild. Dan gaat hij vaak kruipend op door het gras, om heel dichtbij te komen."

Deze actie moet voorkomen dat honden aangevallen worden door zwijnen, terwijl er specifiek twee losloopgebieden zijn: rond de eendjesvijver en het Fislerwoud met de Paaskolk. ,,In het overige bos moet de hond zijn aangelijnd."

NIET BEWAPEND Het Luntersch Buurtbosch omvat nu 155 hectare en is in grote lijnen afgebakend door de Goorsteeg, de Lunterse Bosweg, de Hessenweg, de Engweg, de wei onderaan de Hessenhut en het bos ten noorden van camping De Goudsberg. ,,Voor een toezichthouder is dit goed bij te houden." Waar nodig zal Van Harn - na een officiële waarschuwing - optreden en proces verbaal opmaken. Te denken valt aan loslopende honden, ruiters die van het ruiterpad afwijken en personen die illegaal hout kappen of dieren stropen. ,,Maar ik zal niet bewapend en met insignes op mijn uniform rondlopen. De legitimatie heb ik in mijn binnenzak, want voorop ben ik gastheer. Wel moet ik consequent zijn en geen uitzonderingen maken."

Onlangs plaatste hij nog palen en bordjes voor wandelroutes en zette hij de schouders onder de bouw van het nieuwe Middelpunt van Nederland en de trap met de tijdlijn in de zandgroeve op de Goudsberg. ,,Dat waren hele mooie projecten."

Verder kan hij zich storten op de afzettingen, de hekken, de parkeerplaatsen, de omgewaaide bomen, het snoeien en zagen van hout. Vrijwilligers stuurt hij niet aan, omdat dit verzekeringstechnisch te riskant is. Wel kan Van Harn soms vakkrachten inhuren. ,,We gaan ook het bladenpatroon bijhouden en verder herstellen."

De Lunteraan vindt zijn functie prachtig om uit te voeren. ,,Ik ben in de vrije natuur, ik kan iets betekenen voor de wildstand en de inwoners van dit dorp." Als kind wist hij in het bos bij wijze van spreken al ieder vossen- en konijnenhol te zitten. ,,Er zijn veel paden bij gekomen, maar in grote lijnen ken ik dit bos als mijn broekzak. Ik heb hier altijd rond gezworven."

MOOIE WILDAKKER Van Harn wijst op een plek in de buurt van de Lunterse Bosweg, waar vrijwilligers van de ANWB vroeger hun auto konden parkeren, omdat ze werkzaamheden in het bos verrichtten. Dit was sterk verwilderd, maar nu is het omgetoverd tot een mooie wildakker, waar dieren zich tegoed doen aan bloeiende planten. ,,Dit jaar is een mengsel ingezaaid voor bijen, vlinders en hommels. Vorig jaar was het voedsel voor de reeën. Ik vind het een meerwaarde hebben voor het bos."

De jachtopzichter wijst en passant op de diversiteit aan bomen langs de rand van de akker, zoals een acacia, blauwspar en rode beuk. ,,Ze komen hier volledig tot hun recht." Van Harn weet zelfs in welke boom vijf zwarte spechten in de stam hameren. Gert lijkt vergroeid met de omgeving en volledig op z'n plek.