• Kraamverzorgster Wil de Rek bij haar duizendste gezin, waar Hendrina Jongepier - Visser en Daniël Jongepier hun tweede kindje verwelkomden.

    Herman Visser

Duizendste gezin voor kraamverzorgster Wil de Rek

EDE Het was zaterdag 5 mei een bijzondere dag voor kraamverzorgster Wil de Rek. Op Bevrijdingsdag werd de baby geboren in het gezin dat haar duizendste kraamgezin zou worden. Met bijna 33 jaar aan werkervaring is dit een uitzonderlijke prestatie.

Fleur Bubbert

Omdat De Rek graag een voorkeursgezin wilde voor deze mijlpaal, stopte ze in april tijdelijk met werken. Dit werd het gezin van Hendrina Jongepier-Visser, die op 5 mei beviel. ,,Dat is heel leuk, want zij is een collega én een vriendin", vertelt ze.

SCHRIFTJE Al sinds het begin van haar werk in de kraamzorg schrijft Wil op in welke gezinnen ze heeft geholpen. Er komt een zwart schriftje op tafel, met daarin netjes handgeschreven de namen van gezinnen, baby's, adressen en geboortedata. In de kantlijn staan de nummers, soms omcirkeld als teken dat ze bij dat gezin al vaker heeft gekraamd. Wanneer Wil doorbladert naar het einde, staat er trots in het rood omcirkeld het cijfer 1.000. Haar duizendste gezin.

Voor uitgebreidere informatie over de gezinnen, zoals gewicht, borstvoeding of fles en bijzonderheden, houdt De Rek extra schriften bij. Dat is niet het enige wat ze heeft bewaard. ,,Ik heb inmiddels vijf plakboeken en achttien multomappen vol geboortekaartjes, foto's en tekeningen van de kinderen", lacht ze. ,,Als een baby één jaar wordt, stuur ik altijd een kaart. Vaak krijg ik dan een berichtje met een foto terug."

GENERATIES Nadat Wil de Rek zelf kinderen kreeg en ze er een paar jaar tussenuit ging, merkte ze dat ze soms tweede generaties tegenkomt in haar werk. Mensen die ze ooit heeft verzorgd als baby, beginnen nu hun eigen gezin. ,,Dan voel je je wel oud", vertelt ze met een lach. ,,Maar het is ook heel erg leuk."

Wat voor De Rek het allermooiste blijft aan het vak, is dat je als kraamverzorgster veel voor mensen kunt betekenen op het gebied van vertrouwen. ,,Soms zijn ouders heel onzeker en zenuwachtig. Het is mooi om te zien hoe ze door mijn hulp groeien in hun vertrouwen, en aan het einde van de verzorgingsdagen alles zelf durven en kunnen."

PENSIOEN Dat Wil de Rek nog steeds geniet van haar werk, is geen verrassing. ,,Ik was altijd al met kleine kinderen bezig, en vanaf mijn tiende wist ik al dat ik kraamverzorgster of kraamverpleegster wilde worden", vertelt ze. Ze volgde meerdere opleidingen, en kraamverpleegster worden bleek iets te hoog gegrepen. ,,Ik kan veel met praktijk, maar was nooit zo goed met leren. Toch zou ik het zo weer doen", legt de Edese stralend uit.

De 66-jarige kraamverzorgster is eigenlijk met pensioen, maar vanwege de liefde voor het vak zorgt ze nog voor één gezin in de maand. ,,Ik ben niet iemand die achter de geraniums gaat zitten", vertelt ze. ,,Ik zei altijd dat ik zou stoppen bij duizend, maar dat doe ik nu nog niet. In de winter is het fijn om iets te doen te hebben en ik heb nog veel voorkeursgezinnen. Misschien stop ik wel komend voorjaar."