• Ted Walker

'Dat kind in mij wil soms gewoon spelen'

EDE Julia Hofstede is boekhandelaar, verhalenverteller en actrice. Maar ook moeder, echtgenote en vriendin. Hofstede mag 's nachts wakker gemaakt worden als er iemand in nood is of als er een kind geboren is. Ze vindt het belangrijk om mensen te waarderen om wie ze zijn.

Ted Walker

  

Naam: Julia Hofstede

Leeftijd: 44

Woonplaats: Ede

Burgerlijke staat: Sinds 18-3-1994 getrouwd.

Beroep: Boekhandelaar.

Vrijwilligerswerk: Soms spreek ik voor grote groepen zoals een kerk, docenten of leerlingen.

Gaat u dat gemakkelijk af? Ja, vertellen gaat me natuurlijk af.  Ooit werkte ik bij 'Het land van ooit', waar ik leerde de aandacht tussen luisteren en vertellen te verdelen en allerlei rollen speelde. Bijvoorbeeld 'het kleine kind' of 'de hooghartige dame'. Beide kon ik goed spelen. Het kind omdat het me past en de hooghartigheid omdat ik daar een grote hekel aan heb. Die rol trok me dan ook helemaal leeg.

 

Waardoor kwam dat? Ik kan er niet  tegen als iemand een positie boven een ander inneemt. Iedereen is gelijk in waarde en anders in talent. Het mooiste van omgaan met mensen vind ik juist iemand waarderen om wie diegene is.

 

Er lijkt iets te gebeuren met u Ja, dat klopt. Dit onderwerp is erg belangrijk voor mij. Erkenning, recht en onrecht. Ik voel al verzet in mijzelf als ik alleen al denk aan het geen erkenning van gelijkheid krijgen.

 

U gaf eerder aan dat u graag de rol van een kind speelt. Betekent dit dat u makkelijk bij het kind in uzelf kunt komen? Jazeker.

 

Vindt u dat we als mens het kind in onszelf moeten koesteren? Ja, omdat de mildheid waarmee je naar jezelf kijkt in dat kind verborgen zit. Ik volgde een opleiding tot therapeut. Daar leerde ik de waarde van het kind in mijzelf zien. Dat kind in mij is nieuwsgierig, speels, vrolijk en hoeft nog niet te passen in waar je als volwassene in zou moeten passen.

Wie bepaalt dat eigenlijk volgens u? Ik denk dat het oordeel in je eigen hoofd dat bepaalt. Die zijn ingegeven door je ouders, de maatschappij, de media enzovoort. Mijn eigen verantwoordelijkheid bepaalt hoe ik daar in mee ga. Uiteindelijk hoor je los te komen van je ouder en je eigen weg te kiezen.

 

Hobby's: Lezen, wandelen, schrijven, schilderen en acteren.

 

Prettigste moment van de dag: De avondmaaltijd, de tijd waarop we met elkaar onze dag delen, kopje koffie drinken en samen kunnen lachen en huilen.

Huilen wordt niet altijd benoemd. Waarom doet u dat wel? Ik vind het eerlijker. Ik erken dat ik liever maar een kant wil zien en wegduw wat ik niet wil voelen. Doe alsof het er niet is. Maar dat kan niet. Het is er beide. Dat maakt me compleet. Wegmaken van gevoelens geeft mij een incompleet gevoel.

 

Wat heeft u te bieden aan de samenleving? Samen leven doe je door je eigen inbreng toe te voegen aan het grotere geheel dus geef ik mijzelf, mijn inbreng en visie.

 

Wat boeit u in andere mensen? Hoe ze zijn gaan reageren op wat het leven hen heeft laten ondervinden.

Uw levensmotto: Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend.

 

Waarom noemt u dit? Wat spijt je het meest aan het eind van je leven, las ik in een boek van George Saunders. Zijn conclusie; het niet geven van het hart, van vriendelijkheid. Niet rijkdom of macht, maar goedheid vinden op je weg, in andere mensen en zelf geven. Die vriendelijkheid maakt mij en de wereld om mij heen blij(er).

Wat is uw grootste talent? Inlevingsvermogen en uitdrukkingsvaardigheid.

Wat is uw definitie van geluk? volgens van Dale een gunstige samenloop van omstandigheden. Volgens mij die momenten dat alles blijkt te kloppen.

 

Favoriete serie en/of favoriet tv-programma? De verwondering met Annemiek Schrijver.

 

Hoe zullen de meeste mensen u omschrijven? Eigenlijk moet je dat aan de mensen vragen, maar ik hoor vaak dat ik een sterke vrouw zou zijn. Ach wat is sterk, ik ben veelal bang en besluit dan toch te handelen, dus denk ik dat ik allebei ben.

U durft dus angst los te laten? Ja. Ik denk ook dat dit de moed of kracht is die andere mensen zien en benoemen.

 

Favoriete vakantie? Zwitserland.

 

Bidt u wel eens? Elke dag. Bidden verandert me. Het wekt mijn compassie, contemplatie en reflectie op. Ik heb dat nodig en vind het fijn om andere mensen mee te nemen in mijn gebed. Ik geloof niet in verlanglijstjes, maar wel in kenbaar maken van je goede verlangen bij God.

 

Hoe zou u het liefst herinnerd willen worden? Als liefdevol .

Waar kunnen ze u voor wakker maken? Niet. Ik hou heel erg van slapen. Ik ben heel chagrijnig als ik wakker word gemaakt, maar voor een geboorte of iemand in nood mag je me wakker maken.

 

Als u het voor het zeggen had in Ede, wat zou u dan als eerste veranderen? De vraag suggereert dat er veel veranderd moet worden in Ede. Ik ben nogal blij met Ede. Nog fijner als Ede een straatje van de smaak heeft, alle eettentjes bij elkaar en ook een cultureel centrum in de Achterdoelen juich ik toe.

 

Wat zou u doen met een miljoen? Afbetalen. Mijn kinderen op weg helpen. Geld geven aan de verschillende diaconieën, want je hebt geen idee hoeveel zij onder de radar oplossen.

 

Wat neemt u in ieder geval mee naar een onbewoond eiland? Iets om vuur mee te maken. Vuur geeft je warmte en licht, dus vuur zou ik graag met me meedragen.

 

Wat houdt u op dit moment bezig? Afscheid nemen. Ik kom in de levensfase waarin mijn kinderen een voor een het huis uit gaan en ook het afscheid van ouders door Alzheimer of sterven is waar ik voor sta. Daar ga ik doorheen door de verschuiving van generaties, en dat is mooi en verdrietig

 

Aan wie wilt u het stokje overdragen en waarom? Aan Bert Alkemade. Deze man zet zich enorm in voor de samenleving. Dat doet hij vrijwillig en op de achtergrond.