Verkeer

Vorige week interviewde ik een Vincent van Dalen over het fenomeen bushcraft. Dit vond plaats in het bos achter restaurant Het Planken Wambuis, bijna aan het eind van de Verlengde Arnhemseweg (N224). Daar parkeerde ik mijn auto op de parkeerplaats.

Na het interview over paddenstoelen, houtsnijden, sporen van dieren en de natuur, wilde ik weer in mijn vehikel stappen, maar dat bleek niet zo eenvoudig. Stomverbaasd constateerde ik dat de wagen niet meer op z'n plek stond, maar op eigen houtje was gaan rijden en voorover in de berm was gekukeld. Even dacht ik nog aan vandalisme, maar al snel bleek dit een gevalletje van eigen stommiteit. Want ik had de handrem niet gebruikt. Bovendien stond de auto in z'n vrij en dat bleek niet handig.

Het personeel van het restaurant had de merkwaardig 'geparkeerde' wagen al opgemerkt. Op beelden van een buitencamera hadden zij gezien dat mijn karretje tergend langzaam over het lichthellende terrein naar voren was gerold.

Ik kreeg meteen een kop koffie aangeboden om van de schrik te bekomen. 'Het Planken Wambuis' had al gebeld met mijn garage. Nadat ik het ook zelf had kortgesloten, stond er na een kwartiertje al een wagen op het terrein die de auto uit de sloot trok. De heilige koe had geen schrammetje opgelopen van dit onverwachte ritje. En zo liep dit met een sisser af.

 

Maar...alles in perspectief. Want hoe verschrikkelijk tragisch is het om te zien hoe anders de dingen in het verkeer kunnen gaan. Zo verongelukte zondag een 36-jarige Edese vrouw op deze zelfde (lange) weg, maar nu binnen de bebouwde kom. Haar man en drie kinderen raakten ernstig gewond. Maandag zag ik al bloemen liggen bij de plek des onheils. Wat een drama en verdriet! Daar zijn geen woorden voor...

 

Freek Wolff