Slot

Op 30 augustus aanstaande ga ik met pensioen. In Akoesticum, het landelijk centrum voor muziek, dans en theater, gevestigd in de Johan Frisokazerne, wordt hier in een feestelijke sfeer aandacht aan geschonken. Leuk om in deze ambiance vrienden, bekenden en natuurlijk inwoners van onze gemeente de hand te mogen schudden.

Het naderende pensioen betekent ook het einde van mijn column, die om de twee weken verscheen in Ede Stad en in de Edese Post. Meer dan 130 zijn er sinds augustus 2012 verschenen. De bedoeling was dat ik in de columns zou ingaan op mijn werk en belevenissen als burgemeester. Maar gaande weg liet ik die beperking los. Ik vond het te onpersoonlijk. Uit de reacties van de lezers bleek dat vooral de columns over mijn kinderjaren en over mijn familie werden gewaardeerd.

Het schrijven van een column heb ik altijd met veel plezier gedaan. Eigenlijk heb ik nooit geworsteld met het vinden van een onderwerp. Mijn geheugen is goed en zit vol met verhalen. Niet alles is echter geschikt voor een column. En soms noopte de actualiteit mij om op een bepaald thema in te gaan.

De columns hebben de beperking van ruimte waar het gaat om het aantal te gebruiken woorden. Ongeveer 300 in mijn geval. Dat was in het begin zoeken. Maar nu weet ik niet meer anders. De beperking heeft het voordeel van zoveel mogelijk kernachtig te moeten formuleren.

Mijn grootste genoegen was de column af te ronden in samenspraak met mijn woordvoerder en adviseur bestuur en communicatie Henk Faas. Hij verzorgde de eindredactie. Wat ik vooral knap van hem vond, was dat hij mijn tekst zoveel mogelijk intact liet. Maar het kwam soms de duidelijkheid ten goede om een zin wat aan te passen. Of hier en daar een ander woord te gebruiken. Dit onder het motto: het moet het eindresultaat ten goede komen.

Henk, hartelijk dank. En dat geldt ook voor de lezers. Bedankt voor uw belangstelling en alle reacties die ik door de jaren heen heb mogen ontvangen.