Paspoort

Mijn paspoort was verlopen. Omdat ik deze zomer ook buiten de landsgrenzen vertoef, trok ik bij Burgerzaken een nummer voor een nieuwe. Het was erg druk. Vermakelijk om te zien hoe het geduld van mensen daar op de proef wordt gesteld. ,,Bij dat loket is de doorstroming veel sneller, Piet. Snap jij dat nou?" Piet: ,,Maak je toch niet zo druk Truus. Heb je het nummertje nog wel?"

De juffrouw die me vlot hielp, gaf te kennen dat het altijd zo druk is. Voor het eerst moest ik ook afdrukken van mijn wijsvingers laten maken. Daar is geen ouderwetse inkt meer bij nodig. Je wordt digitaal gescand. Hoe lang is het nog wachten op afstaan van je DNA?

Een week later kon ik mijn nieuwe paspoort ophalen. De pasfoto stond er netjes in. Ik ben nog net zo knap en ook mijn kapsel zit goed, met de scheiding netjes in midden. Hier kan Humberto Tan nog jaloers op worden.

Nu duurde het wachten veel minder lang, maar het was lang genoeg om een tafereeltje te beleven van een zeer jong gezinnetje. De piepjonge vader stond zich enorm op te vreten en moest alle zeilen bij zetten om zijn frustratie niet van de daken te schreeuwen. Dat botvierde de ADHD'er dan maar op zijn echtgenote in lieftallige bewoordingen, waarbij de ene f*ck na de andere je om de oren vloog. Ook de meest vreselijke ziektes wenste hij haar toe. Ik mag toch hopen dat hij daar zelf nooit door wordt getroffen, want het joch weet absoluut niet waar hij het over heeft. Met twee huilende kinderen taaide het stel af, nog voordat het aan de beurt was. Een ambtenaar keek verdrietig en schudde het hoofd.

Maar goed, voor 65 euro kan ik met een gerust hart naar het Schotse Edinburgh. Vandaag zie ik in het lokale nieuws dat de prijs voor een nieuw paspoort vanaf 2018 omlaag gaat. Dat zal wellicht een paar tientjes schelen. De vraag is of ik die nieuwe prijs ook ga betalen, want ik kan nu weer tien jaar vooruit. Benieuwd of mijn haarcoupe dan wel is veranderd. En of de neus nog van voren zit en niet opzij.

Freek Wolff