Online bandieten

Zo stom als het achtereind van een varken, zo voelde ik me vorige week. Want ik zou daar nooit intrappen. Dacht ik! Maar hoe naïef en goedgelovig kun je zijn?

Wat was het geval? Op een dag kon ik niet meer mailen. Héél vervelend. En ik was lang niet de enige, zag ik op een storingssite. Daar liet ik ook mijn frustratie achter en dat was mijn eerste fout.

Sluwe lieden stropen dit type internetpagina's af om potentiële slachtoffers te traceren. Want ik kreeg al snel een telefoontje van 'Microsoft' uit Londen. In mijn pc zat een Trojan Horse die voor alle ellende zorgde. Het klonk zo aannemelijk, zeker toen op mijn beeldscherm foutmeldingen te zien waren die uit de krochten van mijn pc tevoorschijn kwamen. De man sprak met Indiaas accent, was uiterst beleefd, zeer geduldig en stelde me gerust. Op een of andere manier had ik - hoe onnozel - het volste vertrouwen in deze expert. Hij was er om het probleem op te lossen. Ruim twee uur duurde de telefonische 'reparatie', met talloze codes en zwarte beeldschermen (tijdwinst), geruststellingen (verwijzing naar Microsoftpagina's) en nieuwe pc-licentie.

Opgelost. En of ik voor de service tenslotte nog even 25 euro over wilde maken. Een schamel bedrag, waardoor mijn argwaan niet werd gewekt. Intussen had het heerschap mij in no-time ook een programma laten downloaden, waardoor hij op afstand met mijn cursor in mijn pc kon wroeten. En nóg ging er bij mij geen belletje rinkelen...! Ik kreeg een keurige betalingspagina voorgeschoteld van mijn eigen bank. Hij wees me zelfs nog op het veiligheidsslotje (,,Let daar altijd goed op!").

De naam Microsoft en 25 euro waren al ingevuld. Maar toen ik met mijn scanner de pincode invulde en het digitale QR-vierkantje scande voor de laatste code, verscheen in de display ineens dat ik via geldtransferbedrijf Western Union 450 euro over zou maken aan ene Wang Chung Mohammed ofzo.

Toen sloeg ik op tilt. Maar - u gelooft het niet - de man wist me toch over te halen de laatste handeling te verrichten, wijzend op de nette pagina en de haast die geboden was (verstrijken transactietijd). Daarna probeerde hij zelfs nog een tweede bankrekening te plunderen, licht dreigend met een 'slot' op mijn pc, incluis concreet voorbeeld.

Langzaam maar zeker werd ik behoorlijk misselijk en eindelijk wakker. Snel mijn pc uit en de telefoon opgehangen. Bankrekening laten blokkeren en Western Union gebeld. Die firma had inderdaad een transactie gereed staan met 450 euro die ik met 'mijn account' naar iemand in Mauretanië zou sturen. Gelukkig kon dat meteen allemaal opgeheven worden.

Wat een les! Ik ben nog steeds niet gerust op mijn computer. Het lijkt net alsof inbrekers in je huis alles overhoop hebben gehaald, zonder dat je het echt ziet. Een digitale schoonmaak lijkt geen overbodige luxe. Het ergste vind ik nu het verlies aan vertrouwen in mensen. Ik voel me doelbewust genept, bedrogen en (bijna) bestolen.

Dat ú wél zo wijs bent om niet in de val te trappen van dit soort gewetenloze bandieten!

Freek Wolff