Kanonnen

Mijn vrienden kunnen er nog smakelijk om lachen. Het was een jaar of 35 geleden tijdens een festival (ja, dat fenomeen bestond toen ook al). Tentje opzetten, tot diep in de nacht livemuziek luisteren, doorzakken en tenslotte buiten een film bekijken. De titel 'De kanonnen van Navarone' zou me toch wakker moeten houden. Was het niet van de spanning, dan op z'n minst door de daverende oorlogskanonnen. Maar helaas. Ineens zag ik 'The end' op het grote scherm, waarna ik opmerkte: ,,Wat een raar slot. De missie van die soldaten was nog lang niet afgerond..." Ik had de helft van de tijd liggen tukken in het gras.

Ik mag hopen dat de ogen niet dichtvallen tijdens de buitenbioscoop die 21 juni op het grasveld bij het Edese gemeentehuis opgebouwd wordt. De titels voorspellen dat ik geen luciferstokjes voor mijn oogleden nodig heb, want de jongerenraad koos twee aansprekende titels. Het avontuur in de fantasiefilm 'Jumanji', met de onvolprezen Robin Williams, is verre van slaapverwekkend. Terwijl 'Wild' nog maar net het levenslicht zag en de innemende zwijntjes, vosjes en herten op de Veluwe fantastisch in beeld brengt.

Beter misschien die films vertonen dan 'Utøya' in de buitenlucht in première laten gaan. De naam van dit Noorse eiland is de titel van een (waargebeurde) film die draait om de meedogenloze aanslag die de rechtsextremist Anders Breivik in 2011 pleegde, waarbij 69 jongeren omkwamen. U herinnert het zich ongetwijfeld. De fragmenten die ik van deze nieuwe film op tv zag, zijn huiveringwekkend.

Laten we hopen dat deze diabolische taferelen ons bespaard blijven. En dat we buiten op ons kleedje in het gras vredig en vrij kunnen (blijven) genieten van komische, boeiende en leerzame films. Die kanonnen en wapens kun je maar beter missen en nooit horen knallen.

Freek Wolff