Eenzame Kerst

Met Kerst probeert bijna iedereen met elkaar te zijn. Familie, vrienden, gezelligheid en geborgenheid staan centraal. Eigenlijk zouden we dit gevoel altijd moeten hebben, dan was er wat meer vrede op aarde. Toch kun je ook in gezelschap nog eenzaam zijn. Je worstelt met ziekte, verdriet, werkdruk of zakelijke problemen. En let op de eenzame zit niet ver weg, het hoeft geen onbekende te zijn. Probeer juist op het kerstfeest oog voor uw letterlijke naaste te hebben.

Vorig jaar was ik met mijn vrouw in Bangkok en ging daar in de Christ Church naar de kerstnachtdienst. Een bijzondere ervaring om bij tropische temperatuur naar de kerk te gaan. Een staande schriftlezing uit Johannes 1:1-14 en bekende liederen. Daarna was er avondmaal en moest je achterom het liturgisch centrum lopen (de kerk was ooit gebouwd als de kapel van een Frans klooster) voor het brood en de wijn.

Mijn vrouw bleef zitten en ik voegde mij in de stroom. In gedachten verzonken volgde ik degene die voor mij liep, ook na de bediening. Ik ging zonder dat ik het in de gaten had twee deuren door en stond ineens .. op straat. Op de stoep met naast mij het razende verkeer en flitsende lichtreclames. Eetstalletjes, terrassen en drommen mensen, de persoon die voor mij liep werd meteen opgeslokt door de Thaise nacht. Ik keek achterom en zag de zijdeur van de kerk langzaam dichtgaan.

Nog net kon ik die tegenhouden en ik was gelukkig weer binnen. Een gang door en ik was weer in de kerk, waar ik de dominee nog net hoorde zeggen ' to him be glory, both now and for ever. Amen.' Ik schoof weer naast mijn vrouw, even, heel even maar was ik in die vreemde stad eenzaam geweest. Prettige kerstdagen!