Edese landschappen

De jaarwisseling is een tijd van goede voornemens, maar tegenwoordig ook van terugkijken. En dan heb ik het niet alleen over wat er in 2017 allemaal gebeurde, maar vooral over nostalgie.

Er zijn mensen die roepen dat alles moet kunnen. Dat anderen in het verleden blijven hangen en dus geen veranderingen willen en ouderwets zijn. Veranderen om het veranderen zo lijkt het. Maar nog nooit aten zoveel mensen thuis tijdens de kerstdagen en voor het top 2000 café in Hilversum was er een wachttijd van zes uur, om te zien hoe plaatjes uit de jaren '60 gedraaid worden. De Winter Efteling heeft het over 'oude sprookjes en ook op onze schaatsbaan van de Friends on Ice was het drukker dan ooit.

LANDSCHAPPEN Nu zult u zeggen wat heeft dit te maken met de titel: Edese landschappen. Ik las het pas uitgekomen boek hierover. De vijf typen landschap die wij kennen: heide- en broekontginning, engen, veenontginning, kampen en bos en heide. En daarin tachtig bijzondere locaties, parels genoemd. Ja, het veen is afgegraven, de celtic fields zijn niet echt meer zichtbaar, voormalige landgoederen zijn grotendeels verdwenen. Het is veranderd, maar het is de moeite waard gebleven. Anders zou je er niet kunnen wonen en werken.

Veranderen is wat anders dan overboord gooien wat goed is, veranderen kan een geleidelijke ontwikkeling zijn, waar iedereen wat van vindt, en dan is het uiteindelijk een verbetering voor iedereen. Zo beïnvloeden die landschappen je nu nog.